پلیومتریک ها (Plyometric) یا تمرینات پرش. پلیومتریک ها دقیقا چه هستند؟ کجا و کی باید این تمرینات را انجام داد؟ حد آنها چقدر است و از کجا به بعد بیش از حد و افراطی بحساب می آیند؟ اینها مسائل مهمی هستند که باید قبل از طراحی یک برنامه پرشی درست و حسابی آنها را درک کرد. با خواندن این مطلب اطلاعات کاملی درباره ی این تمرینات بدست می آورید و می توانید برنامه صحیح تری برای انجام این تمرینات طرح ریزی کنید.
اين روش تمرين در دهه 1960 توسط دانشمندان اتحاد جماهير شوروي ابداع شد. هدف اين بود که قدرت پرش ورزشکاران روسي بيشتر شود. به تدريج اين تکنيک در بين تمام کشورها رواج پيدا کرد، چون ثابت شد اين روش در اکثر ورزش هايي که نيازمند دويدن سريع و پرش هستند بسيار مؤثر است.
پلیومتریک ها تمریناتی هستند که عضلات را قادر می سازند تا در کوتاه ترین زمان ممکن به حداکثر توان دست یابند.انجام این تمرینات به شما قدرت فوق العاده اي مي دهد و به شما كمك مي كند تا پرش عمودي خود را كه يكي از مهمترين ويژگي هاي يك واليباليست است را افزايش دهيد. اين تمرينات مي تواند سرعت و عكس العمل شما را در واليبال بسيار افزايش دهد و مي تواند حتي پرش شما را تا 40-50 اینچ و حتی تا 60 اینچ (100-150 سانتي متر ) افزايش دهد!
تمرين هاي پليومتريك در يك مدت كوتاه زماني نيروي زيادي را از سيستم عصبي و عضلاني شما مي گيرد ، همچنين فشار زيادي را به مفاصل شما وارد مي كند ، اگر اين تمرينات خارج از برنامه ريزي صحيح و دقيق انجام گيرد ممكن آسيب هاي سختي را بر روي مفاصل و عضلات شما ايجاد كند. هرچند كه بعد از اين كه اين تمرينات را انجام داديد تاثير فوق العاده آن بر روي بدنتان شما را به وجد مي آورد و خستگي اين تمرينات را فراموش خواهيد كرد.
نمونه ای از پرش های پلیومتریک پرش های عمودی پشت سر هم و پرش های موسوم به box depth (عمق خرک) می باشند که هر دو آنها برای والیبالیست ها آشنا می باشند. در هر دوی این تمرینات بدن نسبت به زمین عکس العمل نشان می دهد. در هردو تمرین ورزشکار روی زمین فرود می آید و بلافاصله دوباره بالا می پرد. هنگامی که پاها به زمین می خورند بدن (به ویژه عضلات پا) مجبور می شوند که وزن شخص را جذب کنند. این نیرو که باعث جذب وزن بدن می شود در واقع انرژی است که می توان از آن بهره برد. این انرژی برای مدت یک هزارم ثانیه ذخیره می شود و سپس هنگامی که عضلات شل می شوند تلف می شوند و از بین می روند. کلید کار، بهره بردن از این انرژی با حاکثر سرعت ممکن برای دوباره بلند شدن از زمین است. و این همان کاری است که تمرینات عمودی پشت سر هم و پرش های box depth بدن را برای آن آماده می کنند. اما در هر حال ، این به تنهایی کافی نیست که صرفا بدانیم تمرینات پلیومتریک می توانند برای پرش مفید باشند. شما باید این را هم بدانید که چرا و چگونه این تمرینات را باید انجام بدهید.
انواع پرش ها
پرش ها به 3 دسته تقسیم می شوند:
1. آسان
2. متوسط
3. دشوار
پرش های آسان شامل پرش های عمودی پشت سر هم، پریدن و رسیدن به نقطه ای خاص، پریدن و گرفتن و پرش قیچی می باشند.
پرش های متوسط عبارتند از پرش از خرک، پرش از طناب، پرش های بلند، پرش از کنار بر روی خرک
پرش های دشوار شامل پرش های عمقی، پرش یک پا (عمودی و کناری) و بالا و پایین رفتن مثل توپ!
چرا تمرینات پلیومتریک ؟
همانطور که در ابتدا خواندید با انجام تمرين هاي پليومتريك شما قدرت فوق العاده اي به دست می آورید و به شما كمك مي كند تا پرش عمودي خود را كه يكي از مهمترين ويژگي هاي يك واليباليست است را افزايش دهید. همچنین يک والیبالیست خوب بايد بتواند در فاصله کوتاهي حالت خود را تغيير دهد؛ گاهي بعد از دفاع باید سریع به عقب برگردد و دوباره برای حمله آماده شود و بعضي وقتها هم پس از اسپک باید سریعا برای دفاع بر روی تور جا گیری کند. این تغییرات در کسری از ثانیه انجام می گیرد و هر چه بازیکنی سریعتر نسبت به این تغییرات عکس العمل نشان دهد موفق تر خواهد بود. هدف تمرينات پليومتريک اينست که همين زمان کوچک را باز هم کوتاه کند. اين روش نه تنها ماهيچهها را تقويت ميکند، بلکه سيستم عصبي را نيز تحت تأثير قرار ميدهد. هر چه اعصابي که کنترل حرکت ماهيچه را بر عهده دارد، سريعتر پيام رساني کنند، ماهيچهها توانايي تغيير حالت سريعتري پيدا ميکنند.
مکان و تجهیزات
انجام دادن تمرینات بر روی یک زمین چوبی یا سیمانی فشار زیادی را به مفاصل وارد می کند و ممکن است منجر به مشکلاتی نظیر شکستگی ساق پا و دردهای کمر شود. لذا از این نکته اطمینان حاصل کنید که سطح زمین هموار و عاری از رطویت، سوراخ ها یا قسمت های شل و نرمی است که ممکن است باعث لیز خوردن شوند. هنگام استفاده از جعبه ها / خرک ها، مطمئن شوید که به خوبی ساخته شده اند و مقاوم هستند. همچنین باید لباس های مناسب و راحت پوشید. لباس های راحت ورزشی بپوشید که تنگ نباشند و به گونه ای باشند که به شما آزادی حرکت بدهند. کفش ها نیز باید از جنس خوب و مرغوب باشند که کفه های کلفت دارند و می توانند به خوبی از فشار کم کنند و ورزشکار را نگه دارند. نوار بستن به زانو ها نیز ایده خوبی است به خصوص اگر مستعد کشش و پیچش مفاصل هستید.
شروع تمرینات پلیومتریک
قبل از شروع کردن، روی یک دوچرخه ثابت پا بزنید یا چند دقیقه آهسته بدوید تا ضربان قلب بالاتر برود. پس از آن نیز 10 تا 15 دقیقه تمرینات کشش عضلات را با آرامش تمام انجام دهید.
کار را با پرش های آسان شروع کنید و به تدریج به سراغ پرش های متوسط و دشوار (پس از 4 تا 6 هفته) بروید. تا زمانی که در پرش های آسان استاد نشده اید پرش های دیگر را اضافه نکنید. کار را با حجم کم شروع کنید، برای آنکه حجم کار مشخص باشد در هنگام هر پرش ضربه های پا را بشمارید. کار را با 40 تا 50 ضربه پا شروع کنید و به 150 تا 200 ضربه برسید. هر حرکت را 3 ست انجام دهید. در میان ست ها استراحت کمی بکنید، به خاطر داشته باشید که ورزشکار خسته قدرت انفجاری ناگهانی و لحظه ای ندارد.
تمرینات
پرش های آسان
پرش، رسیدن و گرفتن (Squat Jumps)
هدف: تقویت قدرت حرکت عمودی
طرز عمل: بر روی سطح ثابتی بایستید، هر دو بازو را بالا بگیرید به صورتی که کف دست ها در جلوی شانه ها رو به بیرون باشد. به حالت چمباتمه یک چهارم خم شوید. سینه را بالا و کمر را تخت نگه دارید. ناگهان به صورت انفجاری به بالا بپرید، خود را به بالا و جلو بکشید انگار که دارید در مقابل تور دفاع می کنید.(توپ را سد می کنید)
حجم کار: ابتدا در مدت زمانی واحد، مقدار کمتری پرش انجام دهید ولی کم کم مقدار تکرارها را زیادتر کنید.
نکات کلیدی: بر روی حفظ کنترل بدن تمرکز داشته باشید. آنچه که باید بیش از حد بر روی آن تاکید کنید کشیدن و امتداد دادن بدن و تا حد ممکن بالا بردن بازوها می باشد.
پرش در حال خم شدن بدن (با جمع کردن پاها به داخل شکم) (Tuck Jumps)
پرش های متوسط
پرش از جعبه یا خرک در حالت ایستاده (Jump to Box)
پرش زیگ زاگ (Zigzag Hops)
پرش روی جعبه از کنار (Lateral Jump to Box)
پرش های دشوار
پرش عمیق (Depth Jumps)
پرش یکپایی (لی لی) (Single Leg Lateral Hops)
ارسال شده توسط بزرگی در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 و ساعت 4:43 | مطالب مرتبط
[ ] | لینک ثابت مطلب | 5 ابتدای صفحه
انواع سوء تغذيه
انواع مختلف سو تغذيه بيشتر مواد غذايي ، اسهال و سلير بيماريهاي عفوني و انگلي ، عادت ها و باورهاي غلط غذايي ، بي سوادي ، ناآگاهي هاي تغذيه اي ، فقر ، اهميت ندادن به زنان و نقش آنان ، نبودن ذخاير آب سالم و خدمات بهداشتي و مانند آن ايجاد مي شود .
كمبودهاي غذايي در اثر تغذيه نادرست و ناكافي به شرح زير به وجود مي آيند .
1- كودكان ضعيف و لاغر آنهايي هستند كه انرژي و پروتئين كافي دريافت نكرده اند .
2- كم خوني به علت كمبود آهن بوجود مي آيد .
3- شب كوري و خشكي چشم به علت كمبود ويتامين A بوجود مي آيد .
4- گواتر به علت كمبود يد بوجود مي آيد .
5- خونريزي از لثه به علت كمبود ويتامين C بوجود مي آيد .
6- نرمي استخوان به علت كمبود ويتامين D بوجود مي آيد .
بيماري هاي مربوط به كمبود مواد غذايي ، در جامعه شايع هستند و ساير مواد مغذي نيز وقتي ذخيره شان در بدن كم شود و اين كمبود از راه غذا جبران نشود ، بيماري هاي تغذيه اي مخصوص به خودشان را به وجود مي آورند . بنابراين غذا نقش پيشگيري كننده مهمي دارد . زياده روي در خوردن غذا نيز باعث چاقي و نوع ديگري از سو تغذيه مي شود . لازم به ياد آوري است كه وقتي علامت هاي باليني كمبود يك
ماده مغذي ( مثلاً شب كوري ) در بدن ظاهر شود ً نشانه اين است كه ذخيره بدن از اين ماده كم شده است و بايد اين ماده مغذي را به صورت دارو همراه با غذا به فرد مبتلا داد تا بهبود پيدا كند .
سو تغذيه پروتئين – انرژي
سو تغذيه پروتئين – انرژي يكي از مشكلات تغذيه اي شايع در بين كودكان زير 5 سالدر كشور است . براساس بررسي كشوري انجام شده در سال 1374 تا حدود 25 درصد كودكان زير 5 سال در مناطق روستايي كشور ( يعني از هر چهار كودك يك نفر ) سو تغذيه دارند و رشد جسمي و مغزي اين كودكان به علت سو تغذيه دچار اختلال مي شود .
آثار كمبود سو تغذيه پروتئين – انرژي در مراحل پيشرفته و نهايي به دو شكل مشخص باليني كواشيوركور و ماراسموس ديده مي شود كه كمتر شايع هستند . در حالي كه مراحل خفيف و متوسط آن بدون بروز نشانه هاي باليني به مراتب شايعترند .
سو تغذيه خفيف و متوسط پروتئين – انرژي را نمي توان براحتي با چشم ديد و به همين دليل وزن كردن منظم كودكان و رسم منحني رشد وزني آنان اهميت دارد . با استفاده از منحني رشد ، مي توان شروع سو تغذيه و تاخير رشد را بموقع تشخيص داد و از آن پيشگيري كرد .
به طور كلي مشخصات كودكي كه مدتها سو تغذيه خفيف و متوسط داشته است ، كوچكي اندام و كمبود وزن و قد نسبت به سن است . شكم به علت ضعف عضلاني و رژيم غذايي پر حجم برجسته مي شود . اين كودك در برابر عفونتها مقاومت ندارد و
بيشتر از كودكاني كه خوب تغذيه شده اند به بيماري مبتلا مي شود و طول مدت بيماري او نيز بيشتر خواهد بود . شناسايي چنين كودكاني و تحت مراقبت قرار دادن آنان و اصلاح رژيم غذايي شان به منظور پيشگيري از ابتلاي آنان به سو تغذيه شديد ، بسيار ضروري است . كودكان ضعيف و لاغر را كه بيمار نيستند ، مي توان با غذا درمان كرد .
علل سو تغذيه پروتئين – انرژي
عواملي مانند فقر ، سهل انگاري ، خرافات ، كم غذايي ، دسترسي نداشتن به غذا ، رعايت نكردن بهداشت و بيماريهاي عفوني از جمله علل اصلي سو تغذيه پروتئين – انرژي به شمار مي روندهمچنين عوامل ويژه اي نيز در آن دخالت دارند كه عبارت اند از :
1- سن ( 6 تا 36 ماهگي ) و جنس ( تبعيض جنسي بين پسر و دختر )
2- وزن كم هنگام تولد ( احتمالاً به علت كافي نبودن تغذيه دوران بارداري مادر )
3- تعداد زياد فرزندان خانوار ( كم شدن سهم غذاي هر كودك و توجه والدين )
4- كاهش سرعت رشد ( تغذيه نشدن با شير مادر )
5- تغذيه با شير غير از شير مادر
6- زود يا دير شروع كردن غذاي كمكي
7- بيماري ( به ويژه اسهال )
8- رعايت نكردن بهداشت مواد غذايي
9- رعايت نكردن بهداشت فردي
مراقبت و درمان
مراقبت و درمان كودكان مبتلا به سو تغذيه خفيف و متوسط
نكته اصلي اين است كه تنها سير شدن كودك دليل بر برآورده شدن نيازهاي تغذيه اي او نيست . بنابراين بايد معده كودك مبتلا بهه سو تغذيه ( همچنين كودك سالم ) را با غذاهايي پر كرد كه نه تنها او را سير كند ، بلكه احتياجات بدن او را از نظر انرژي و مواد مغذي تامين كند .
مراقبت و درمان كودك مبتلا به سو تغذيه خفيف و متوسط پروتئين – انرژي به شرح زير انجام مي شود :
تغيير دادن و بهبود رژيم غذايي
اولين و دشوارترين كار قانع كردن پدر و مادر و ساير اعضاي خانواده كودك است كه يك رژيم غذايي بهتر ، واقعاً در بهبود كودك تاثير دارد و لازم است كه خانواده بهترين استفاده را از غذاي موجود بكند . اين نوع درمان " بهبود تغذيه " ناميده مي شود . در اين زمينه رعايت نكات زير توصيه مي شود :
(1) از همان غذايي كه به كودك مي دهند ، مقدار بيشتري بدهند ، بويژه اگر غذاهاي مخلوط و متنوع مي خورد .
(2) تعداد دفعات غذايي روزانه را زياد ( مثلاً روزي 6 بار يا بيشتر در روز ) كنند .
(3) تنوع غذا را زياد كنند . مثلاً اگر كودك غلات و حبوبات مي خورد ، كمكم سبزي و ميوه هم به آن اضافه كنند .
(4) روغن مايع يا كره بيشتري به غذاي كودك اضافه كنند .
(5) در صورت امكان تخم مرغ ، شير ، گوشت و يا ماهي هم به كودك بدهند .
وزن كردن منظم كودك ، راه خوبي يراي اطلاع از بهبودي حال كودك مبتلا به سو تغذيه به شمار مي رود . افزايش وزن كودك آگاهي و علاقه اعضاي خانواده را افزايش خواهد داد .
كم خوني ناشي از فقر آهن
كمبود آهن و كم خوني ناشي از آن در نقاط مختلف كشور يكي ديگر از مشكلات اصلي تغذيه اي است طوري كه در حدود يك سوم زنان سنين باروري ( 15 تا 49 سالگي ) دچار كمبود آهن و كمخوني هستند و درصد زيادي از كودكان زير 5 سال كشور نيز به كمبود آهن و كمخوني ناشي از آن مبتلا هستند ، كمخوني فقر آهن با عوارضي مانند كاهش مقاومت بدن در برابر عفونت ، كاهش قدرت يادگيري در كودكان و كاهش ظرفيت و توان كاري همراه است و در نهايت موجب افزايش تولد نوزادان كم وزن و مرگ و مير مادر در حين زايمان مي شود .
علل كم خوني
علل شايع كمبود آهن كم خوني ناشي از آن عبارتند از :
1- نبودن آهن كافي در رژيم غذايي روزانه فرد
2- افزايش نياز بدن به آهن ( دوران بارداري و رشد سريع كودكي )
3- دفع آهن به دليل خونريزي زياد
4- بيماري هايي مثل مالاريا
5- بارداريهاي پشت سر هم و با فاصله كم
6- بيماري هاي عفوني مكرر
7- آلودگي هاي انگلي مانند كرم قلابدار و پيارديا
8- دير شروع كردن غذاي كمكي و يا نامناسب بودن آن
9- عادتهاي نامناسب مانند خوردن چاي پيش يا پس از غذا
نشانه هاي كم خوني
نشانه هاي كم خوني به شدت كاهش ذخيره آهن بدن بستگي دارد ولي بطور كلي نشانه هاي زير در كمخوني ديده مي شود :
1- ضعف عمومي ، خستگي زودرس و كم حوصلگي
2- رنگ پريدگي ، سر درد ، سرگيجه ، بي خوابي و تاري ديد
3- بي اشتهايي ، سو هاضمه ، و سوزن سوزن شدن انگشتان دست و پا
4- در مراحل پيشرفته تر ، تنگي نفس به همراه تپش قلب
علاوه بر آزمايش خون ، مي توان قسمت داخلي لبها و پلكهاي پايين چشم را معاينه كرد . در افراد كمخون پلكهاي چشم و مخاط لبها كمرنگ ، صورتي يا مايل به سفيد است . در حالي كه در افراد طبيعي قرمز رنگ است .
در افراد مبتلا به كم خوني شديد ، علاوه بر علامت هاي بالا ، خطهاي كف دست نيز پاك مي شود .
عوارض كم خوني
عوارض كمخوني ناشي از فقر آهن در كودكان 6 ماهه تا 9 ساله عبارتند از :
1- اختلال در تكامل و هماهنگي سيستم اعصاب حركتي
2- اختلال در تكامل گفتاري و عدم موفقيت در امور تحصيلي
3- تغييرات رفتاري مانند بي تفاوتي ، خستگي ، بي حسي ، و غيره
4- كاهش فعاليت جسمي
در بزرگسالان ( هر دو جنس ) اين عوارض شامل كاهش فعاليت بدني و افت عملكرد و خستگي زودرس است .
در زنان باردار ، عوارض كمخوني شامل افزايش موارد ابتلا به بيماريها و مرگ و مير مادر و جنين و افزايش خطر تولد نوزاد كم وزن ( كمتر از 2500 گرم ) است .
از ميان افراد جامعه گروهها و افراد زير بيشتر در معرض خطر كم خوني قرار دارند :
1- گروه هاي آسيب پذير يعني زنان در سنين باروري بخصوص مادران باردار ،
دختران نوجوان و همچنين كودكان زير 5 سال
2- نوزادان نارس يا كم وزن هنگام تولد و يا كوكاني كه مدت طولاني فقط شير مادر خورده اند و از غذاي كمكي استفاده نكرده اند .
3- كودكاني كه مادرشان كم خون هستند .
كمبود ويتامين A
ويتامين A يكي از مواد مغذي ضروري براي بدن است و كمبود آن به ويژه روي چشم و بينايي اثر مي گذارد . اولين نشانه هاي كمبود اين ويتامين شب كوري و سپس خشكي چشم و بالاخره كوري است . براي پيشگيري و درمان بايد به نكات زير توجه كرد :
1- براي پيشگيري از كمبود اين ويتامين مصرف غذاهايي كه بيشتر داراي اين ويتامين هستند مانند تخم مرغ ، جگر ، شير ، كره ، روغن ماهي ، انواع سبزيهاي سبز و زرد ( اسفناج و هويج ) و ميوه ها ، لازم است .
2- كودكان مبتلا به سو تغذيه ، اسهال و ساير بيماريهاي عفوني بيشتر در معرض خطر كمبود اين ويتامين قرار دارند و بايد غذاي بيشتري به آنها داد . در مواردي كه كمبود شديد است بايد فوري به پزشك مراجعه كرد تا قطره يا كپسول ويتامين A تجويز شود .
اختلال هاي ناشي از كمبود يد
يد يك ماده غذايي مورد نياز زندگي است كه بايد به طور روزانه مصرف شود كمبود يد باعث بزرگي غده تيروئيد كه در جلوي گردن قرار دارد مي شود به اين علامت " گواتر " مي گويند .
كمبود يد علاوه بر گواتر ، موجب اختلالهاي ديگري مانند عقب ماندگي ذهني ، كري و لالي ، لوچي چشم ، اختلال در ايستادن ، و راه رفتن و هم چنين اختلال در رشد جسمي كودكان مي شود .
در زنان باردار مبتلا به كمبود يد ، مرده زايي و سقط جنين نيز مشاهده مي شود . اگر مادر كمبود يد شديد داشته باشد ، نوزاد او دچار عقب ماندگي رشد مغزي و جسمي شديد مي شود و قادر به راه رفتن ، صحبت كردن ، فكر كردن ، و كار كردن به طور طبيعي نخواهد بود . اگر كمبود خفيف باشد ، كودك در مدرسه توانايي لازم در يادگيري را نخواهد داشت و ممكن است قادر به انجام فعاليت هاي روزانه خود نيز نباشد .
اكثر اختلال هايي كه در اثر كمبود يد بويژه در كودكان به وجود مي آيند ، دائمي و غير قابل برگشت هستند و مهمترين كار در برابر آنها پيشگيري است . بهترين روش پيشگيري از عوارض ناشي از كمبود يد ، استفاده از نمك هاي يد دار است . نمكهاي يد دار در بسته بندي هاي زرد رنگ در دسترس است و روي آنها عبارت نمك يد دار نوشته شده است .
منبع: كتاب دانستنيهاي بهداشتي براي خانواده / معاونت بهداشتي /تاريخ انتشار1381
گردآورندگان:
حديث بابائي - شيوا اسدي. کلاس دوم ادبیات C
ارسال شده توسط بزرگی در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386 و ساعت 4:30 | مطالب مرتبط
[ ] | لینک ثابت مطلب | 5 ابتدای صفحه
اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زير است :
1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی
2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.
3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.
4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.
5- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.
6- عمل هاي محافظتي که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.
استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟
روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.
آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.
چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟
طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.
فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟
یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را 1 تا 2 دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.
روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟
از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت60 تا90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا 5/1 سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا10 دقیقه طول خواهد کشید.
غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان 20 تا30 دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.
خصوصیت باندهای فشاری چیست؟
این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.
اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟
در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.
در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.
علل اصلی ایجاد صدمات ورزشی چیست؟
عدم آمادگی بدنی،گرم نکردن بدن پیش از شروع فعالیت ورزشی،استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت خود رشته ورزشی از جمله دلایل ایجاد آسیب های ورزشی هستند.
چگونه میتوان از بروز صدمات ورزشی جلوگیری کرد؟
ارتقا دانش و سطح معلومات مربیان و خود ورزشکاران،داشتن سطح آمادگی بدنی مطلوب و گرم کردن بدن به اندازه کافی و قبل از مبادرت به انجام فعالیت می توانند از میزان بروز آسیب های ورزشی بکاهند.
منبع:سایت پزشکان ایرانی
ارسال شده توسط بزرگی در دوشنبه هفدهم دی 1386 و ساعت 7:44 | مطالب مرتبط
[ ] | لینک ثابت مطلب | 5 ابتدای صفحه
